Spektakl Wiera Gran

Teatru Kamienica (Justyna Sieńczyłło, Paweł Burczyk)

Wiera Gran była żydowską artystką światowego formatu. Niezwykle utalentowana, obdarzona głębokim głosem, występowała w najsłynniejszych salach koncertowych świata. Była niezwykłą kobietą – piękną, zdolną i pełną pasji. Jednak po wojnie padł na nią cień –  zaszczuwana, walczyła z oskarżeniami o kolaborację z Gestapo.

 

Twórcy spektaklu dokonują uważnej analizy psychiki artystki, łącząc spowiedź starszej kobiety ze wspomnieniami z jej pełnej blasków przeszłości. Przywoływane w czasie przedstawienia piosenki dopełniają barwny obraz artystki. Za rolę w tym kameralnym spektaklu Justyna Sieńczyłło została nominowana do Feliksów Warszawskich w kategorii „Najlepsza pierwszoplanowa rola kobieca”, a samą sztukę wyróżniono w prestiżowym rankingu „Najlepsza, najlepszy, najlepsi” miesięcznika Teatr.

Spektakl
Dziady. Noc pierwsza
i Dziady. Noc druga

Teatru „Wierszalin”

Przedstawienie „Dziady. Noc pierwsza” zrywa z dotychczasową tradycją inscenizacyjną, która zwykle eliminowała z inscenizacji czwartą część „Dziadów” jako najmniej interesującą, tematycznie wręcz banalną, bo w liryczny sposób opisującą jedynie miłosny dramat Gustawa. Tymczasem Ksiądz – kapłan kościoła unickiego – okazuje się równie ważnym bohaterem dramatu. „Dziady” w reżyserii Piotra Tomaszuka to psychologiczny, emocjonujący pojedynek dwóch bohaterów, zrealizowany w ibsenowskiej konwencji odsłaniania prawdy o przeszłości obu tych postaci. Przedstawienie zrealizowane jest zgodnie z antyczną zasadą trójjedni miejsca, czasu i akcji. Rozgrywa się w domu Księdza, a Dzieci stają się swoistym odpowiednikiem antycznego chóru.
Druga część dyptyku z Teatru „Wierszalin”- „Dziady. Noc druga” koncentruje się na III części dramatu Mickiewicza, który rozgrywa się pośród więźniów, w upiornym wnętrzu, gdzie szczątki ludzkie tańczą z żywymi. Reżyser umuzycznił swoje przedstawienie, włącznie z figurą wędrownego, typowo słowiańskiego dziada, a także nasycił partiami chóru, które przypominają swym charakterem misteria. Gustaw-Konrad to męczennik w opętańczym szale, w którego krzykach i wołaniu, da się słyszeć tęsknotę za prawdziwą miłością i wolnością jednostki, w świecie prześladowanym przez tyranów. Spektakl Tomaszuka powstał w oderwaniu od estetyk popkultury, które często narzucają swoje barwy i zwyczaje współczesnym praktykom teatralnym.
„Dziady. Noc I” Grand Prix na Festiwalu „Klamra 2017”, Toruń 2017
„Dziady. Noc I i Noc II” Złoty Ryngraf na Festiwalu Kultury Narodowej „Pamięć i Tożsamość”, Warszawa 2021

Monodram
Zapiski Oficera Armii Czerwonej

W postać Michaiła Zubowa, bohatera powieści Sergiusza Piaseckiego, wciela się znakomity aktor białostockiego Teatru Dramatycznego Krzysztof Ławniczak. Bohater przedstawia obraz wojny w sposób zabawny i nietypowy. Razi go „burżujskie” życie. Zdziwiony i jednocześnie zniesmaczony jest widokiem wanny czy bananów. Jego odwiecznym idolem jest Stalin, przyświecają mu ideały rewolucji, gardzi luksusem i wygodami. W pewnym momencie jednak wiele w jego życiu się zmienia…
W przedstawieniu aktywnie uczestniczy publiczność. Misza chętnie zagaduje widzów, pokazuje im zdjęcia. Udziela nam się jego humor i specyficzne podejście do rzeczywistości, razem z nim przeżywamy wszystkie jego przygody.
W „Zapiskach” odnajdziemy groteskę, cynizm, humor, ale także dramat wojny. Jest to w pewnym sensie lekcja historii w nietypowej odsłonie. To jeden z najpopularniejszych spektakli Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki. Pokazywany jest z niezmiennym powodzeniem od 1992r.
eneum.

 

Koncert Piosenki żołnierskie Hanki Ordonówny

– Anna Maria Adamiak z zespołem

„Piosenki żołnierskie Hanki Ordonówny” – to projekt unikatowy, mający na celu uczczenie sto dwudziestej rocznicy urodzin legendy polskiej estrady – Hanki Ordonówny, która przypada w 2022 roku. „Piosenki żołnierskie” to utwory, do których tekst i muzykę stworzyła sama Ordonka. Na koncercie zostaną zaprezentowane znane i mniej znane piosenki z jej repertuaru.

 

Spektakl
Dzikie ballady Adama M

– wykonanie – Joanna Szczepkowska

Na spektakl składają się zapomniane, dziwne i metafizyczne wiersze Adama Mickiewicza inspirowane ludowymi legendami na pograniczu pogaństwa i chrześcijaństwa o zjawach, nimfach i duchowości romantycznej. Joanna Szczepkowska zestawiła je z atmosferą ogniska, co daje możliwość odteatralizowania i uwspółcześnienia okoliczności. Aktorka stworzyła postać „ bajarki” , która trzyma widzów w napięciu, przez co ballady nabierają sensu opowieści.

Koncert do pieśni Adama Mickiewicza i Wincentego Pola

– Jacek Kowalski z zespołem

Jacek Kowalski – pieśniarz, Sarmata, historyk sztuki, miłośnik poezji staropolskiej, tłumacz poezji starofrancuskiej. Pracuje w Instytucie Historii Sztuki UAM jako profesor. Na scenie pojawia się od 1988 roku, gdy jednocześnie skończył studia i został laureatem 24 Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie.

Wincenty Pol był Polakiem z wyboru. Jako nastolatek nauczył się języka polskiego. Na studiach we Lwowie odkrył polską tożsamość. Związał się z organizacjami konspiracyjnymi i rozwijał znajomość języka polskiego. Pol był ukształtowany przez romantyzm o zabarwieniu patriotycznym, konspiracyjnym i słowianofilskim. Na emigracji po Powstaniu Listopadowym poznał Adama Mickiewicza, któremu pokazał wiersze napisane pod pseudonimem. – Wieszcz się nimi zachwycił. Mickiewicz bardzo doceniał twórczość młodego poety i miał mu nawet przekazać „patent” na pisanie piosenek. Utwory Wincentego Pola zyskały dużą popularność i weszły do kanonu patriotycznych utworów.