Poeta, prozaik, eseista, nauczyciel akademicki, jeden z twórców pokolenia Nowej Fali.
Urodził się 21 czerwca 1945 roku we Lwowie. Rodzina szybko wyjechała do Polski. Ukończył liceum ogólnokształcące w Gliwicach, studiując później psychologię i filozofię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Okres studiów w Krakowie to czas kontaktów z tamtejszym środowiskiem artystycznym. W 1968 roku wraz z Julianem Kornhauserem i Jerzym Kornholdem Adam Zagajewski stworzył grupę poetycką „Teraz”, która działała do 1975 roku. W 1974 roku z Julianem Kornhauserem wydał książkę programową pokolenia Nowej Fali – Świat nie przedstawiony.

Najpierw jednak debiutował na łamach „Życia literackiego” wierszem pt. „Muzyka”, natomiast debiutancki tom wierszy „Komunikat” został wydany nakładem Wydawnictwa Literackiego. Trzy lata później debiutował już jako pisarz powieścią „Ciepło, zimno”. W 1978 ukazał się natomiast pierwszy zbiór szkiców literackich „Drugi oddech” opublikowany przez Wydawnictwo „Znak”. W latach 1976-1980 współtworzył niezależne czasopismo „Zapis”.

Od 1970 roku został przewodniczącym Koła Młodych Oddziału Krakowskiego Związku Literatów Polskich. Uzyskał stypendium Deutscher Akademischer Austausch w Berlinie Zachodnim i stypendium literackie John Simon Guggenheim Foundation.

W 1982 roku zdecydował się na wyjazd do Paryża, gdzie od 1983 roku był członkiem redakcji „Zeszytów Literackich”. Paryż był nowym okresem w życiu i twórczości poety, a także wejściem w nowe środowisko literackie. Pięć lat później Zagajewski wyjechał po raz pierwszy do USA gdzie rozpoczął prowadzenie corocznych zajęć w ramach programu Creative Writing na Uniwersytecie w Houston. Od 2007 roku prowadził doroczne cykle zajęć na University of Chicago.
W 2002 roku wraz z żoną – Mają Wodecką wrócił do Polski. Mieszkał w Krakowie, gdzie oprócz działalności pisarskiej podejmował działania integrujące środowiska poetyckie USA i Polski.
Zmarł 21 marca 2021 roku w Krakowie.